Hooi, plastic, beton en water

(fotografie)

Deze aflevering van mijn blog is een onvoorzichtige poging om bruut beton te combineren met het moderne landleven. Een combinatie die berust op toeval (zou je kunnen zeggen): aan het begin van de vorige week wilde ik rondkijken op het Drentse landgoed Oldengaerde (ten zuiden van Dwingeloo): op de heenreis zag ik in een weiland hooibalen, in zwart plastic verpakt. Bij het landgoed aangekomen zag ik weer hooibalen, nu in wit plastic met een zweem van groen/blauw. Een paar dagen later ging ik naar het Waterloopbos in de Noordoostpolder, gelokt door de berichten dat de kunstenaars Ronald Rietveld en Erick de Lyon van een enorme betonnen bak het kunstwerk Deltawerk// hebben gemaakt.

Aan het Waterloopbos ga ik nog een keer een aparte blog-aflevering of webpagina wijden (eens ging de ingenieur hier te keer, maar die tijd komt niet weer). Het is nu een sprookjesachtig bos met talloze sporen van het verleden.

1 DSC08634 1920 121018 waterloop

2 DSC08433 s 1920 091018 hooibalen tzv Dw

3 DSC08507 1920 121018 Waterloop

4 DSC08423 s 1920-2 091018 hooibalen Oldengaerde tZv Dw

5 DSC08488 1920 121018 waterloop

5a DSC08381 s5 1920-2 091018 hooibaal tssn Uff en Dw

5b DSC08524 1920 121018 Waterloop

6 DSC08425 s hfl 1920-2 091018 Oldengaerde tZv Dwingeloo

7 DSC08499 1920 121018 waterloop

8 DSC08385 1920-2 091018 hooibalen tssn Uff en Dw

Meer informatie over de Deltagoot vind je onder meer in een artikel in NRC:
https://www.nrc.nl/nieuws/2018/09/26/monument-voor-het-delta-experiment-a1810731

Fotografie: 9 & 12 oktober 2018

 

Advertenties
Geplaatst in Fotografie | 1 reactie

Springbalsemien

(Fotografie)

Onder de beuken lijkt het wel herfst, al liggen op de grond nu niet alleen verdorde bladeren maar ook groene. De frambozen hebben het er na de bloei maar bij laten zitten, veel heidestruiken staan er voor dood bij. En is er even een lauw briesje, dan ratelen de eikels van de Amerikaanse eik voortijdig naar de grond. Maar in het hoekje met de reusachtige springbalsemien houdt het leven vol. Ondanks, of misschien wel dankzij de dikke holle stengels zijn er opvallend veel bladeren groen en fris, en er zijn bloemen! Dus verzamelen zich hier de wilde bijen, de hommels en het andere vliegend grut, alsmede de luizen en de mieren…

 

1 DSC07731 s 800-3 300718 springbalsemien Uff

2 DSC07697 800-2fl 300718 springbalsemien Uff

3 DSC07704 s 800-2 300718 springbalsemien Uff

4 DSC07698 s2 800 300718 springbalsemien Uff

5 DSC07708 s 800fl 300718 springbalsemien Uff
(Fotografie: Drenthe, 30 juli 2018)

Geplaatst in Fotografie | Een reactie plaatsen

Vlieland (6): dammen-2

(fotografie)

Vorig jaar plaatste ik op dit blog een aantal foto’s van de dammen die Vlieland beschermen tegen de zee. In juni was ik weer op Vlieland en ik kon het niet laten..: hier is een tweede serietje…”

 

1 DSC06901 rs 1920 160618 Vlieland wad bij veerdam

2 DSC07108 s2 1920 200618 Vliel dammenreeks

3DSC06890 1920 160618 Vlieland waddam tOv dorp

4 DSC07278 r 1920 220618 Vliel Wad omg Oude Kooi

5 DSC07124 1920 200618 Nrdzeedam tssn LPl en OKooi

Fotografie: 16, 20 en 22 juni 2018

 

Geplaatst in fotografie wadden(-eilanden) | 1 reactie

Zand (4)

(fotografie)

Ga je op het Hollandse strand de nacht doorbrengen, dan is stevige noordwestenwind niet bepaald ideaal. Maar voor de fotografie biedt het kansen…

a DSC07538 1920 280618 Castricum zand

d DSC07567 1920 280618 Castricum zand

c DSC07533 1920 280618 Castricum zand

DSC07558 1920 280618 Castricum zand

e DSC07542 1920 280618 Castricum zand

fotografie: strand tussen Castricum en Wijk aan Zee, 28 juni 2018

Geplaatst in Fotografie | Een reactie plaatsen

godhelm-sensaties en hunebed-krachten

(bespiegeling)

Dit voorjaar maakten veel media melding van het experiment met de ‘godhelm’, dat David Maij en medewerkers/promotor uitvoerden op Lowlands in 2016. Het was ook toen al in het nieuws, maar nu promoveerde hij op een proefschrift over ‘het geloof in niet-fysieke fenomenen die onverifieerbaar, onzichtbaar en onmeetbaar zijn’.

Op het muziekfestival Lowlands zette hij vrijwilligers een ‘godhelm’ op die mystieke ervaringen zou opwekken door de juiste hersengebieden te stimuleren. Diverse deelnemers maakten inderdaad melding van indrukwekkende sensaties. Ze waren buiten hun lichaam getreden, hadden in contact gestaan met een ‘ultieme realiteit’ of voelden hoe een sterke ‘kracht’ aan hun hoofd trok. Alleen, de helm was nep. De draden aan de brommerhelm gingen nergens naartoe.
Met dit experiment in de zomer van 2016 bevestigde psycholoog David Maij dat bij menigeen bovennatuurlijke ervaringen kunnen worden opgeroepen. Door verwachtingen te wekken – de onderzoekers omringden zich met serieus uitziende apparatuur en gaven ‘wetenschappelijke’ uitleg over de helm – en door de zintuigen van deelnemers af te schermen – ze werden geblinddoekt en kregen ruis te horen.

Tussen de 5 en 10 procent van de deelnemers aan de godhelm-experimenten – bij Lowlands en in het laboratorium – rapporteerde zeer bijzondere ervaringen. Ongeveer 20 procent maakte melding van minder sterke gewaarwordingen. Fysieke sensaties bleven niet uit: zweten, trillen, kippenvel.
‘Een meisje had een stem gehoord die zei dat de tijd rijp was om zwanger te worden. Voor haar was dit een mededeling van een hogere macht. Een mevrouw zei na het experiment dat haar oorsuizen was verdwenen, terwijl ze daar haar hele leven last van had gehad. Ze heeft gevraagd of ze mocht terugkomen voor andere dingen. Terwijl haar was verteld dat het om een placebo-effect ging.’

Het verhaal in de Volkskrant van 4 april 2018 waaruit ik hier citeer, gaat vervolgens in op bredere vragen rond geloven, behoefte aan rituelen, mystieke ervaringen en religie. Het artikel is op de website van de krant te vinden (evenals een eerste bericht op 29 aug. 2016).

Bij mij bleef het experiment rondzingen in mijn hoofd. Niet omdat ik van het verhaal over de godhelm mystieke ervaringen kreeg, maar omdat het zo’n prachtig voorbeeld was van het gemak waarmee de mens door kleine veranderingen/ingrepen ‘van alles’ kan ervaren. Ook in mijn eigen leven heb ik er voorbeelden van, zoals – om er maar eentje te noemen – de keer dat hoge koorts mijn werkelijkheid totaal veranderde.
Vragen over suggestie-gevoeligheid en de behoefte aan een bovennatuurlijke ordening vind ik altijd interessant, dus de vragen naar aanleiding van de zogenaamde godhelm raakten niet snel uit beeld…

Minder dan twee weken later – en de korte tijdsspanne kan beslist geen toeval zijn geweest – kwam ik tijdens een wandeling door het Drentse Wapserzand langs een voormalige hunebed. Op die plaatsen in Drenthe waar de stenen nog aanwezig zijn, heeft men de deklaag afgegraven zodat wij ons aan de stapeling kunnen vergapen. Hier heeft men, omdat de stenen een paar eeuwen geleden zijn weggehaald, de deklaag juist weer aangebracht. Bij de heuvel staat een bordje van Natuurmonumenten waarop iets van de geschiedenis van de heuvel wordt verteld.
Bij de afsluitende zinnen op dit bordje maakte mijn hart een klein sprongetje: ook nu nog, stond er namelijk, ervaren mensen op een plek als deze krachten uit het verleden. Is er dan toch meer tussen hemel en aarde?

Al stelde het me wat teleur dat er ‘op een plek als deze’ stond en niet ‘op deze plek’, toch kon ik het niet laten om – netjes over het paadje lopend – het heuveltje op te gaan en een poging tot voelen en ervaren te doen. Afijn. Dat het een prachtige, frisse voorjaarsdag was en dat ik nodig iets moest eten, dat leken me niet echt ervaringen die door een kracht uit het verleden werden veroorzaakt, laat staan dat het in de buurt kwam van de sensatie in contact te staan met een ultieme realiteit. Terwijl het onderzoek van Maij toch had laten zien dat het mogelijk moest zijn.
Een beetje gedeprimeerd heb ik me toen maar bezig gehouden met het oprapen van zwerfvuil, achtergelaten door wellicht buiten het lichaam getreden heuvelbezoekers.

DSC06756 sr 1024 160418 Wapserzand

(tekst: 30-04-18)

Geplaatst in Bespiegeling | Een reactie plaatsen

Lente in een versteende stad

(fotografie)

Ongeveer anderhalf jaar geleden plaatste ik op dit blog een aantal foto’s gemaakt in de omgeving van de IJ-oevers in Amsterdam ( https://hoogtelijnen.wordpress.com/2016/10/20/ij-oever/ ). Regelmatig liep ik met mijn camera vanaf het Centraal Station oostwaarts. En die wandeling maak ik nog steeds elke paar weken.
Afgelopen dinsdag besloot ik om te letten op tekenen van de lente in dit prachtige, maar wel sterk verstedelijkte/versteende gebied. Kijk en geniet (of huiver)…
1 DSC06706 s2 1024-3 100418 Veemkade Adam
Buiten zitten met de blik op het water gericht en de tenen fijn op het gazon.

2 DSC06703 s 1024 100418 AdamCS Zeeburg
De olijfboompjes kunnen weer naar buiten.

3 DSC06708 s2 1024 AdamCS Zeeburg
Wie er voor de planten zorgt moet nog even opnieuw worden bepaald. Het goede nieuws: de bamboe heeft de winter overleefd en het gras groeit weer.

4 DSC06698 1024 100418 lente AdamCS Zeeburg
Voordat de onkruidbrigade uitrukt… snel genieten van het voorjaar.

5 DSC06694 rs 1024 100418 lente AdamCS ZeeburgGeluid is een belangrijke factor voor de gasten aan boord. “Ze willen graag cruisen, maar niet horen dat ze op een schip zitten. Zeker ’s nachts. Mensen zijn al in een andere omgeving, horen andere geluiden dan ze gewend zijn; dus slapen ze mogelijk wat lastiger.”  De isolatie is zó goed tegenwoordig. We werken er ook op andere punten aan. Zo hebben we op de Emily Brontë voor het eerst een nieuw schroefontwerp toegepast. Met dank aan Veth Propulsion. We zijn voor de contra-roterende thrusters van een 4- en 5-blads-configuratie overgegaan naar 4- en 7-blads. Op basis van tests en CFD-simulaties kwam dat er als beste uit. Afgaande op wat we nu hebben ervaren, is dat in de praktijk ook zo. Het ziet ernaar uit dat we deze configuratie voortaan zullen toepassen. By the way: ontzettend leuk, die tulpen in Amsterdam.”
6 DSC06713 r 1024 100418 C v Eesterenln Adam
De bomen aarzelen, maar het gras tussen de oude kinderhoofdjes gelooft in de lente.

 

(foto’s: 10 april 2018 – Piet Heinkade, Veemkade e.o., C. van Eesterenlaan.)

Geplaatst in Fotografie | Een reactie plaatsen

Dooiend Delft

(fotografie)

Op sommige grachten in Delft (en natuurlijk ook in andere steden) werd zaterdag nog geschaatst. Lang niet alles lag dicht, dus het was uitkijken. Nu dooit het alweer een paar dagen. Vanmiddag fotografeerde ik tussen twee miezerbuitjes door ‘de herfst van het ijs’.
 

1 DSC06163 1920 070318 Dooiend Delft

2 DSC06147 s2 fl 1920 070318 Dooiend Delft

5 DSC06159 s 1920-2 070318 Dooiend Delft

4 DSC06146 fl 1920 070318 Dooiend Delft

3 DSC06161 s 1920 070318 Dooiend Delft

6 DSC06187 1920-2 070318 Dooiend Delft

(fotografie: 07-03-18, Rietveld, Delft)

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen